Drie jaar geleden introduceerde Cádomotus de Marchese Record klapschaats, inmiddels hernoemd tot Cádomotus 525. Een revolutionaire schaats, waarmee Bob de Jong direct Olympisch eremetaal greep. Niet lang daarna werden de eerste wereldbekerzeges en wereldtitels behaald op de Record. Waar staan we nu? Een driedelige serie over een spetterende introductie, doorontwikkelen en onzekere schaatsers.

1: Een unieke schaats
2: Wat zeggen de schaatsers
3: Voor wie is de Record geschikt

Artikel 1: Een unieke schaats

De Marchese Record wordt in 2009 officieel geïntroduceerd onder topschaatsers. De beroemde schoenenmaker Paul Marchese en CadoMotus zijn dan al jaren bezig met het ontwikkelen van het concept. Waarom is de Record zo bijzonder?

Bij traditionele schaatsen wordt de buis om het mes heen gevouwen. Het mes wordt dus tussen twee flensen ingeklemd en gelast of gelijmd. Dit heeft grote invloed op de eigenschappen van de buis. In het kort: de buis wordt om het mes gevouwen. Je verwacht op dat moment dat het staal een vervorming toelaat, terwijl je, eenmaal gevouwen, wilt dat het staal niet vervormt. Dat is een tegenstrijdige eis aan hetzelfde staal. Je wilt op zo’n moment dat Michel Mulder vandaag een 500 meter en morgen een 200 kilometer wint. De lasnaden zorgen bovendien voor extra (voor het oog onzichtbare) spanningen in het mes, dat van benden een hele kunst maakt.

Maar bovenal moet je op zoek naar een balans tussen stijfheid en flexibiliteit op drie manieren. De stijfheid zit namelijk zowel in de buis, als in het mes, als in de flens. Dit maakt het heel moeilijk om de balans te vinden die bij jou past. De meeste schaatsers kiezen een standaard setup, met een gemiddelde ronding, een gemiddelde bending.

Je wilt op zo’n moment dat Michel Mulder vandaag een 500 meter en morgen een 200 kilometer wint.

De Marchese Record maakt het een stuk minder complex. Met een revolutionaire lastechniek kan het mes rechtstreeks op de buis worden gelast. Een flens is niet meer nodig en de buis hoeft niet meer onder grote hitte vervormd te worden, maar wordt uit één stuk (Reynolds™) staal getrokken en gewalst.

De buis is hierdoor zeer solide. Een bending in de buis gaat er nooit weer uit. De buis is niet per definitieve stijver, wel veel sterker en betrouwbaarder. De flexibiliteit zoek je in het mes. De ene schaatser wil meer dan de andere. Daarom biedt CadoMotus verschillende setups. Hoge en lage messen, dikker en dunner of van dikker náár dunner.

Het mes is een bimetaal, waarvan het bovenste deel gemaakt van verenstaal. Hierin zit de flexibiliteit die een schaatser zoekt. Het geeft je het gevoel dat je makkelijk schaatst. Het onderste deel is van het hardste PM-staal dat je in de markt vindt, 67-68 rockwellhardheid (HRC). Hoe beter gehard staal, hoe beter je glijdt.

This post was posted in Cádomotus

1 Response to Marchese in de afgelopen drie jaar. Deel 1-3: Een unieke schaats

  • Geert says:

    Leuk leesvoer zeg! Schrijven de bladen nooit over.